Door Joyce Kruizenga-Elskamp - De heer en mevrouw Willemsen-Roza hebben hun 60-jarig huwelijk gevierd. Het echtpaar kreeg afgelopen dinsdag 27 oktober burgemeester Lambooij op bezoek, die hen kwam feliciteren.
De heer Willemsen ‘kent’ de burgervader al. “Wij zijn bijna buren. Als wij werken in de tuin en elkaar zien, dan groeten wij elkaar altijd even.”Hij gaf als cadeau het beeld ‘Elkaar op handen dragen’ dat gelijk een mooi plaatsje kreeg op de schouw
Mevrouw Willemsen vertelde enthousiast hoe zij elkaar in 1962 hadden ontmoet. “Dat was op Koninginnedag. Ik woonde in Ermelo en was met een stel vriendinnen in Putten op stap en toen zag ik me daar toch een leuke jongen lopen!” In 1966 is het stel in Ermelo getrouwd.
Het echtpaar heeft lange tijd in Almere gewoond. “Wist u dat wij de eerste inwoners van Almere waren. Dat was een feestelijke dag. Wij kregen toentertijd samen met een paar andere bewoners de sleutel uit handen van de landdrost.” Dat was de benaming voor bestuurders van de drooggelegde polders, voordat daar ‘gewone’ gemeenten werden ingesteld. “Er waren drie huizen voor politieagenten, twee voor mensen van de GGD en eentje voor iemand van de PTT.”
Uit het huwelijk zijn drie dochters geboren. Mevrouw Willemsen kan hun schooltijd nog goed herinneren. “Zij gingen met de taxi naar school in een andere plaats, want er was in Almere nog helemaal geen basisschool.” Voor de middelbare school gingen de dochters met de bus naar Bussum en Hilversum. Maar het gezin kreeg toch heimwee naar de Veluwe. “We konden kiezen uit Ermelo of Putten. Mij maakte het niet uit, als het er maar groen was.” Het is uiteindelijk Putten geworden en de jongste dochter heeft nog een jaar op De Wegwijzer gezeten.
Het gezin heeft in de Kerkstraat gewoond en ook nog lange tijd op de Zuiderveldweg, waar ze een grote tuin, een moestuin, een vijver en twee honden hadden. Naast hun gelukkige tijd in Putten, heeft de heer Willemsen ook minder leuke herinneringen.
“Mijn ouders woonden vroeger in Putten en mijn moeder was zwanger van mij, toen mijn vader werd weggevoerd bij de razzia. Ze was nog naar Kamp Amersfoort gereisd om te proberen mijn vader te vertellen dat ze zwanger was. Maar dat lukte helaas niet.” Zijn vader is uiteindelijk samen met 300 Nederlanders omgekomen op de Cap Arcona, het schip met kampgevangenen, dat per vergissing in 1945 door de Britten werd gebombardeerd. “Mijn moeder was dus eigenlijk mijn vader en moeder tegelijk. Ik heb later nog wel zijn portefeuille teruggekregen, dat is nu een dierbaar bezit.”
En zet 27 oktober voortaan in de agenda, want mevrouw Willemsen weet: “Het is eigenlijk altijd droog op onze trouwdag. Wij hebben in al die jaren nog maar één keer regen gehad.”
Het echtpaar Willemsen heeft elkaar in 1962 ontmoet op Koninginnedag. Foto: Joyce Kruizenga-Elskamp