Erik en Sieka Bos namen ZorgErf Buiten-Land ruim twee jaar geleden over van René en Yvonne van der Leest. “We zijn met veel enthousiasme aan de slag gegaan op het ZorgErf. We zijn nu tweeënhalf jaar onderweg en vinden het leuk om te vertellen wat er allemaal is gebeurd."
"Onze locaties krijgen heel veel belangstelling en we horen dagelijks van mensen dat ze hier graag terecht zouden willen komen als ze ooit dementie zouden krijgen. Daarom zoeken we de samenwerking en willen anderen meenemen in onze visie”, legt Sieka uit. “Daar is nu bijgekomen dat we ons met deze groep hebben aangesloten bij de stichting van Teun Toebes, de Article 25 Foundation, waaraan ook de Sociale Benadering Dementie van Anne-Mei The deelneemt. De stichting heeft als missie om de levenskwaliteit van mensen met dementie te verbeteren en dat vinden wij natuurlijk ook heel erg belangrijk. Een belangrijk agendapunt is het open deurenbeleid. Veel zorginstellingen gaan hiermee aan de slag, maar worstelen soms met de vraag hoe je dat kunt inrichten. Daar leveren wij graag onze bijdrage aan.”Al langere tijd werkte het ZorgErf samen met de zorgboerderijen Grootenhout in Mariahout en de Reigershoeve in Heemskerk
“Bij steeds meer zorginstellingen realiseren ze zich dat de mens voorop staat. De kern van ons gedachtegoed is dat we mensen met dementie niet primair als medische patiënten moeten behandelen, maar de mensen achter de diagnose moeten blijven zien”, aldus Sieka. “Waar de traditionele zorg vaak de neiging heeft om taken over te nemen zodra iemand een diagnose krijgt, pleiten wij er juist voor om de eigen regie en vaardigheden zo lang mogelijk te stimuleren. We blijven onze bewoners motiveren om veel zelf te doen en dan blijkt dat ze ook graag willen meedoen.”
Rondleidingen
“Het moet anders en het kan anders. Er is gelukkig een groeiende belangstelling en we krijgen veel bezoekers die een kijkje willen nemen. We leiden hier veel groepen uit binnen- en buitenland rond. Dit doen we om mensen te inspireren. We zitten hier natuurlijk in een prachtige groene omgeving, maar het vormen van een gemeenschap van bewoners, personeel, familieleden, vrijwilligers en overige bezoekers kun je overal doen. Dat zit niet specifiek in de omgeving”, geeft Erik aan. "En het vormen van een warme, betrokken gemeenschap is een heel belangrijk onderdeel van het welzijn van mensen.”
“We zien zoveel mooie dingen gebeuren op dit erf. Scholieren die na hun stage blijven hangen en kinderen die hier graag komen spelen. Ook kregen we de vraag vanuit de gemeente of we iets voor statushouders konden doen door het opbouwen van een dagritme. Samen met deze groep bedachten we dat we van de dagbestedingsruimte best twee keer per week een restaurant konden maken. Deze mensen koken hier en op maandag komen de bewoners van de hofjes er eten en op woensdag wordt er gekookt voor mensen van de dagbesteding. En zo proberen we steeds weer een win-win situatie te creëren. Want als mensen doen wat ze leuk vinden of waar ze goed in zijn, dan levert dat voor iedereen wat op.”
Overlijden
"We realiseren ons dat onze bewoners heel dicht bij het laatste stukje zijn, maar ze blijven actief, hebben een sociaal leven en leveren een bijdrage aan de gemeenschap. We kennen elkaar en weten wat belangrijk is voor iemand. Mensen worden hier gezien, gekend en gehoord. Ze doen mee en horen erbij tot het laatste moment. Uiteraard hebben we ook regelmatig een overlijdensgeval en ook dat begeleiden we zo goed mogelijk”, legt Erik uit.
"Overledenen kunnen hier worden opgebaard en familieleden en bewoners kunnen in- en uitlopen wanneer ze daar behoefte aan hebben. Het is zo ontzettend waardevol om het overlijden op een rustige manier te verwerken. Er kunnen uitvaartdiensten worden gehouden in het Land-Huus (de centrale plek op het ZorgErf). We doen de bewoner uitgeleide door een erehaag te vormen als de kist wordt weggedragen. Mijn vader kwam hier zestien jaar geleden ook wonen en ik kan dus uit ervaring spreken. Het deed me zoveel dat mijn vader uitgeleide werd gedaan door heel veel bewoners”, vertelt Sieka.
“Er gebeuren hier veel dingen waar je tranen van in je ogen krijgt, het is een bijzondere plek. En er gebeurt steeds meer. Wij vinden het mooi dat mensen met dementie zo veel fijner kunnen leven. Onze ambitie is geen schaalvergroting, maar onze visie levend houden. Niet alles hoeft efficiënt. Als je er maar op gericht bent dat bewoners en medewerkers een fijn leven hebben”, besluiten Erik en Sieka.
Afgelopen zomer werd het sportveld geopend. Er staat een tafeltennistafel en er hangt een bokszak. Mensen kunnen hier therapeutisch boksen, maar ook volleybal of badminton spelen, zittend of staand. Sieka en Erik zien dat er steeds meer gebruik van het ‘SportErf’ wordt gemaakt. 