Door Joyce Kruizenga-Elskamp - Jarenlang runden Diana en Serkan Destanli van bloemenwinkel De Orchidee by Destanli, gevestigd naast de PLUS, een heus bloemenimperium.
Diana:” Wij hadden vier winkels met vijfentwintig personeelsleden en leverden bloemen aan tien supermarkten. Onze winkels waren in Dronten, Putten, Nunspeet en Oldebroek en de supermarkten in onder andere Deventer, Apeldoorn en Lelystad. Eigenlijk waren wij altijd bezig en onderweg!”Tijd voor vrije tijd… “Voor Valentijnsdag krijg ik soms bestellingen voor enorme boeketten rozen van bijna 300 euro”
In de winkel aan de Klaas Bosstraat 3B is het een komen en gaan van klanten, die bij elke aankoop blij zijn met de tips die ze krijgen van Diana: ”De orchidee na het bloeien liefdevol verwaarlozen, hoor” en “De tulpen in een bodempje water of soms zelfs even droogzetten.” Voor Valentijnsdag zijn haar rozen erg gewild: “Dan krijg ik soms bestellingen voor enorme boeketten rozen van bijna 300 euro.”
Diana is zowat geboren tussen de bloemen, want haar vader had een bloemenwinkel in Oldebroek. “Ik heb mijn man Serkan ontmoet in Wezep. Hij was pizzabakker en werkte in de pizzeria tegenover mij. Samen hebben wij jarenlang keihard gewerkt. Tot ik twee jaar geleden in maart opeens voelde dat het anders moest. We hebben toen alles omgegooid en de boel verkleind.” Het is voor dit ondernemende echtpaar nog steeds hard werken, maar nu iets beter te behappen.
Totdat hun wereld op 19 mei 2025 opeens drastisch veranderde. Diana: “We hadden een drukke week gehad vanwege Moederdag en eindelijk werd het op die maandag rustiger. Opeens viel Serkan weg, ik wist gelijk dat het mis was en belde 112. De ambulance constateerde een hersenbloeding en wilde wachten op de brandweer, maar ik zei: nee, hij moet nú naar het ziekenhuis!”
De dagen daarna ging Serkan zo hard achteruit, dat Diana te horen kreeg dat ze rekening moest houden met zijn overlijden. “Tot een arts in het UMC Utrecht vroeg, of ze met een operatie iets nieuws mochten proberen. En daar is Serkan naar omstandigheden goed uitgekomen. Helaas moest hij daarna aansterken in het Sint Jansdal. Het was daar niet hygiënisch, waardoor zijn wond ging ontsteken. Toevallig kwam een arts van het UMC bij hem langs voor controle en constateerde gelijk een hersenontsteking en werd Serkan weer met gillende sirenes teruggebracht naar het UMC.”
Zo zijn Diana en Serkan maandenlang en keer op keer bezig geweest met overleven. Nu gaat het inmiddels naar omstandigheden redelijk met hen. Maar er moest natuurlijk ook een winkel gedraaid worden. “Gelukkig hebben wij de liefste klanten van de wereld. Soms komt een klant gewoon een zelfgebakken appeltaartje brengen of chocolade. Ook krijg ik vaak onbetaalde hulp van Marjolein. Dat is zo fijn. Zij woont boven de PLUS en komt regelmatig bijspringen, want ik moet toch nog vaak, drie keer per week, naar het ziekenhuis met Serkan.”
Tegenwoordig is ‘s avonds een keertje samen op de bank kunnen zitten hun enige vorm van vrije tijd. “Maar vroeger deden wij altijd gekke dingen samen. In Engeland hebben wij bij een cursus mindfulness een keer over vuur gelopen. Kijk, dit is het bewijs. Dat heeft boven het ziekbed van Serkan gehangen om te laten zien, zo sterk zijn wij.”
En dat zij inderdaad zo sterk zijn blijkt uit het volgende. Diana: “Wij geloven dat alles gebeurt met een reden en je krijgt wat je aankunt. Je kunt niet bepalen hoe iets gaat, maar wel hoe je ermee om gaat. Uiteindelijk willen wij vooral in onze kracht staan en hebben wij gelukkig veel vrienden, contacten en heel veel lieve klanten die ons daarbij willen helpen.”
Diana en Serkan met het bewijs dat ze samen over vuur hebben gelopen. Foto: Joyce Kruizenga-Elskamp
